Diyabetle Mücadele Eden Genç Badmintoncu

diyabetle mucadele eden genc badmintoncu BRaEgMUs.jpg
diyabetle mucadele eden genc badmintoncu BRaEgMUs.jpg

Eskişehir’de Tip 1 Diyabetli Badminton Sporcusu İclal Mercan’ın Anneden Destek İsteği

Eskişehir’de 3,5 yıl önce Tip 1 diyabet teşhisi konulan badminton sporcusu Elif İclal Mercan’ın (13), kan şekerinin yükselmesinden ya da azalmasından endişe eden annesi Tuğba Mercan (43) doktor tavsiyesiyle koluna taktırdığı şeker ölçüm cihazıyla bir an olsun yalnız bırakmadığı kızını saniye saniye takip ediyor. Maç ve antrenmanlarda kızının şeker durumunu tribünde oturup elindeki cep telefonu uygulamasından izleyen Mercan, “İclal turnuvaya gittiği zaman sadece rakiplerine karşı değil, şekerine karşı da mücadele ediyor” dedi. Mercan, mola verildiğinde hemen ‘Meyve suyunu iç’ diye kızına işaret yaptığını söyledi.

İclal Mercan: Badmintona Tutkuyla Bağlı

Eskişehir’de Sinan ve Tuğba Mercan çiftinin 2 çocuğundan Elif İclal Mercan, 8 yaşında ilkokul öğrencisiyken badmintona ilgi duyarak bu spora başladı. Yaklaşık 1,5 yıl sonra evde rahatsızlanınca ailesi tarafından götürüldüğü hastanede şeker hastalığı olan Tip 1 diyabet teşhisi konuldu. Yapılan ölçümlerde kan şekeri değerinin 500’ün üzerinde olduğu anlaşıldı. Hastanede bir kısmı yoğun bakımda 10 gün tedavi gören Mercan taburcu edilirken, doktorları badminton sporuna devam etmesini tavsiye etti. Bunun üzerine ailesi, Mercan’ın maç ve antrenmanlarda anlık kan şekerini gösteren bir ölçüm cihazını koluna takıp, cep telefonu uygulamasından anlık olarak takip etmeye başladı.

Badminton sporunu çok sevdiğini söyleyen Elif İclal Mercan, spordan ayrı kalmamak için günlük hayatında daha özenli olduğunu söyledi. Anne ve babasının ona her zaman destek verdiği için daha güvenli hissettiğini dile getiren Mercan, annesinin de antrenör gibi saha kenarından kendisine seslendiğini söyledi. Mercan, “Hayalim milli sporcu olmak daha sonrasında da Avrupa şampiyonalarına katılmak. Şeker hastası olduğumu öğrendiğimde spor yapıp yapamayacağım hakkında korkmuştum ama doktorum spor yapabileceğimi söyledi. Hastalığımı öğrendikten sonra günlük hayatımda daha sağlıklı beslenip, daha dikkatli oldum. Annem ve babamın her antrenman ve maçımda benim yanımda olmaları bana güven katıyor. Bazen takip edebiliyorum, şekerim yükseldiğinde ya da düştüğünde annem ve babam biraz panik oluyor. Maç içerisinde bazen şekerimin düştüğünü hissedebiliyorum, tabii ki biraz stres oluyorum. Sonrasında da şekerimi yükseltecek şeyler yapıyorum. Annem bazen kenardan, şekerim yükselsin diye ‘meyve suyu iç’ diye bağırıyor. Maç sırasında antrenörüm maç için, annem ise meyve suyu içmem için taktik veriyor” dedi.

Bir yanıt yazın

E-posta adresiniz yayınlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir