Selçuk Şirin, son dönemde Şanlıurfa ve Kahramanmaraş’ta meydana gelen okul saldırıları üzerine, eğitimde yaşanan şiddet konusunu tekrar gündeme taşıdı. Prof. Dr. Şirin, bu olayların yalnızca bireysel bir sorun değil, uzun zamandır göz ardı edilen derin bir sistemsel krizin belirtisi olduğunu ifade etti.
“Şiddet artık münferit bir olay değil.” diyen Şirin, okul ortamlarında yaşanan olayların, tekil vakalar olarak değerlendirilemeyeceğini vurguladı. Artan vakalar, bireysel patolojilerin ötesinde bir sorunun varlığına işaret ediyor. Şirin, “Şiddeti normalleştiren bir kültürde büyüyen çocuklar, bu olguyu okula taşıyorlar.” şeklinde konuştu. Türkiye’de okul şiddetinin sistematik bir sorun haline geldiğini belirten Şirin, istatistiklerin her iki öğrenciden birinin zorbalıkla karşılaştığını ortaya koyduğunu aktardı.
Sistemsel eksikliklerin, şiddetin yaygınlaşmasında önemli bir rol oynadığını söyleyen Şirin, “Yapanın yanına kar kaldığı bir ortamda yaşıyoruz. Caydırıcılık tam anlamıyla yok, yaptırımlar zayıf.” değerlendirmesinde bulundu. Okullardaki disiplin mekanizmalarının yetersiz olduğunu belirten uzman, gençlerin bu durumu fark ettiğini ve buna göre davrandığını ifade etti.
Çözüm önerileri arasında, okullarda güçlü bir ruh sağlığı altyapısının kurulması gerektiğine dikkat çeken Şirin, rehber öğretmen eksikliğine vurgu yaptı. “Her bin öğrenciye bir rehber öğretmenin düştüğü bir sistemde önlem almak mümkün değildir. Her okulda yeterli sayıda rehber öğretmen bulundurulmalıdır.” şeklinde konuştu. Şirin, okulların yalnızca akademik başarı değil, aynı zamanda öğrencilerin sosyal ve duygusal gelişimlerine de katkıda bulunmaları gerektiğini vurgulayarak, bu konuda uzman desteğinin artırılması gerektiğini belirtti.
Erken müdahale sistemlerinin okullarda şiddet ve zorbalık vakalarına hızlıca müdahale edecek şekilde kurulması gerektiğini ifade eden Şirin, risk bildirimlerinin kurumsal düzeyde karşılık bulmasının önemine dikkat çekti. Kalabalık okul yapılarının sorunu derinleştirdiğini savunan uzman, daha küçük ve öğrencilerin görünür olduğu okul modellerinin yaygınlaştırılması gerektiğini dile getirdi. “Önemli olan, bir çocuğun sistemde görünür olup olmaması. Aidiyetin zayıf olduğu yerlerde şiddetin artış gösterdiğini görüyoruz.” değerlendirmesinde bulundu.
